Haklari istahla yenilen,
Tiksinipte saçi oksanmayan,
Karinlari aç,
Ayaklari çiplak birakilan,
Öksüzlerin,
Yetimlerin,
Haklarini helal etmelerini bekliyoruz.

NEREDESIN ANNE?

(Hayatin gerçegi O annelere ithaf olunur)

Gözyasini yüzüme damlattigin güne dön anne,
Yüreginin yarisi ben degil miyim,?
Benim de yüregimin yarisi sensin
Yarim yürekle yasamak nasil olur anne?

Biliyorum sen param-parçasin,
Sen yüregi yaniksin, sen yasayan ölüsün
Yasayabilmem için terk ettigini de biliyorum,
Ben yasiyorum, yasamak sensizlikse eger.
Ama ya sen?
Sen de yasiyor musun canim annem?

Babam ölmeseydi bize bakardi,
Belki yamali pantol giyerdim, belki kuru ekmek
Ama aah ah!
O yasasaydi gözyaslarin içine akmazdi,
Akmazdi degil mi anne?
Ben pantol istemiyorum, kuru ekmegi de,
Olmasin evimiz, olmasin kuru soganimiz
Sicacik kucagin yeter anne!

Hayat seli seni alip-götürmüs
Gelemiyorsun ziyaretime
Ama sen,
Sen buralarda bir yerdesin
Içimdesin, taa can evimde
Ve sen gögüs kafesimi yirtarcasina
Kopup ta içimden
Kollarin açik kosarak geleceksin
Geleceksin degil mi anne?

“Yavrum!” diye ne zaman sarilacaksin bana?
Gözyasini içine akitma, gel yüzüme damlat
Sarilip ta hiçkira-hiçkira aglayalim anne!

MUSTAFA SARIAYDIN
YUVA MÜDÜRÜ